????? ??? ?????? ? ?????


مانوئل باربیتو, چارلز متیوز و لری تیلور از اداره سلامت و ایمنی فورت دتریک مریلند به خاطر کار بر روی یک خطر آزمایشگاهی که اولین بار در سال 1967 / 1346 به وجود آن پی برده شد، جایزه امسال ایگ نوبل بهداشت عمومی را به خانه بردند.

باربیتو توضیح می دهد:......


«دانشمندی که هیچ گاه برای ما مشکلی ایجاد نکرده بود، هنگامی که در یک آزمایشگاه قرنطینه شده کار می کرد، ریش گذاشته بود. این دانشمند از اصلاح صورتش خودداری می کرد، چرا که هیچ گونه شواهدی وجود نداشت که نشان دهد این ریش ها یک خطر محسوب می شوند».

این شد که باربیتو و سه داوطلب ریش های خود را به مدت 73 روز نتراشیدند و سپس باکتری های بی خطری را روی آن ها اسپری کردند و نشان دادند که شستشو و پاک کردن جرم از روی یک صورت ریش دار خیلی سخت تر از یک صورت صاف است!

آنها که به همین حد قانع نشده بودند، ریش مصنوعی را روی یک مانکن گذاشتند، یک باکتری بیماری زا را روی آن اسپری کردند و در نهایت مانکن را در معرض جوجه ها و خوکچه های هندی قرار دادند. نتیجه آزمایش مشخص بود: برخی از این موجودات مریض شدند. البته این تنها نتیجه نبود، حاصل دیگر این آزمایش، پذیرفتن واقعیت و آشتی همکارشان با ادوات اصلاح صورت بود.




:: برچسب‌ها:
نویسنده : بهناز رنجکش
تاریخ : پنجشنبه ٢٢ فروردین ۱۳٩٢
نقل قول ()